Ayrıca Bak: Ankara satılık ev, Ankara emlakçı, ankara emlak siteleri, ankara emlak linkleri

Ayrıca Bak: Antalya, Alanya, emlak, real estate, arsa, villa, satılık, kiralık, Antalya

Ayrıca Bak: Konya satılık ev, Konya emlakçı, konya emlak siteleri, konya emlak linkleri, Konya, Emlak

Ayrıca Bak: Bodrum emlak, bodrum real estate, bodrum satılık, bodrum türkei links

Ayrıca Bak: Bursa satılık ev, Bursa emlakçı, bursa emlak siteleri, bursa emlak linkleri, Bursa, Emlak, Satılık, kiralık

Ayrıca Bak: İstanbul satılık ev, İstanbul emlakçı, istanbul emlak siteleri, istanbul emlak linkleri

Ayrıca Bak: İzmir satılık ev, İzmir emlakçı, izmir emlak siteleri, izmir emlak linkleri, İzmir, Emlak

Ayrıca Bak: Konya satılık ev, Konya emlakçı, konya emlak siteleri, konya emlak linkleri, Konya, Emlak

Ayrıca Bak: Sakarya satılık ev, Sakarya emlakçı, sakarya emlak siteleri, sakarya emlak linkleri, Sakarya, Emlak

Ayrıca Bak: emlak, emlak siteleri, emlakçılar, emlak gayrımenkul linkleri

Ayrıca Bak: Ev Almadan Önce Dikkat Edilmesi Gereken Hususlar

BOĞAZİÇİ YALILARI

Bizans döneminde, Boğaziçi boyunca uzanan ve şehirle bağlantısı asgari düzeyde olan köylerde, insanlar balıkçılık ve bahçecilikle geçinirlerdi. Bu durum, İstanbul'un Türklerin eline geçmesinden sonra da pek değişmedi. Ancak, Fatih'ten sonra Osmanlı padişahları, Boğaz'ın güzelliğini değerlendirmek için buradaki bakir sahillere küçük saraylar, kasırlar, köşkler yaptırdılar. 18. yüzyıldan itibaren de, Osmanlı toplumunun nüfuzlu bireyleri, Boğaziçi'nde genellikle padişahın kendilerine bağışladığı araziler de yalılar inşa ettirdiler. 19. yılında, Boğaz'da ulaşım sorununu çözen buharlı gemilerin gelmesi, elçiliklerin ve ekonomik gücü olan kesimlerin de bölgeye yönelmesine neden oldu. Böylece Boğaz'ın iki yakasındaki yalıların sayısı arttı. Bunlardan bir kısmı çeşitli nedenlerle zmana direnemeyip yok olurken, bir kısmı da geçirdikleri restorasyonların ardından halen kullanılmakta. Bugün ayakta kalan Boğaziçi yalılarından en göze çarpanları tanımak için kendimize, Avrupa yakasında Ortaköy'den başlayıp Büyükdere'ye uzanan oradan karşı sahile, Beykoz'a geçen; yine sahilden Kuzguncuk'a gelen bir rota çizebiliriz. İlk uğrak yerimiz, Ortaköy'de Esma Sultan Yalısı, Ortaköy Camii'nin hemen ardındaki Esma Sultan Yalısı'nda geriye bugün binanın sadece dış kabuğu kalmıştır. I. Abdül hamid'in kızı ve II. Mahmud'un kızkardeşi olan Esma Sultan için yaptırılan bu yalı, bugün özellikle yaz aylarında konser, kokteyl ve benzeri etkinlikler için kullanılacak şekilde düzenlenmiş durumda. Kuruçeşme'ye kadar olan sahil şeridinde, daha çok hanım sultan yılları görünür. Rumelihisarı'ndaki ünlü yalılardan biri olan Yılanlı Yalı, 18. yüzyıl sonlarında yapılmış, sonra harap olmuş; şimdilerde özel konut olarak restore edilmiş durumda. Yılanlı Yalı'nın birde hikayesi var: Mahmut kayıkla geçerken yalıyı beğenmiş ve kimin oduğunu sormuş. Anlaşılan, sahibinin yalısından olmasını istemeyen bir nedimi padişaha, "Hünkarım, o öyle yılanlı bir yalıdır" demiş. Yalının adının buradan geldiği rivayet olunur. Yine Rumelihisarı'nda, altı kagir, üst iki katı ahşap, yolun iç tarafındaki yalı, Oduncubaşılar Yalısı'dır. Baltalimanı'nda ilk göze çarpan yapı ise, bugün Kemik Hastanesi olarak hizmet veren Mustafa Reşit Paşa Yalısı'dır. Osmanlılarla İngilizler arasında ticaret alanında gerçekleştirilen ve Osmanlılar aleyhine hükümler taşıyan Baltalimanı Antlaşması bu yalıda imzalanmıştır. Reşit Paşa, bir zaman sonra yalıyı saraya satar; ardından oğlu Galip Paşa saraydan bir hanım sultanla evlenince, aynı yalı evlilik armağanı olarak geri verilir. Bu durum çeşitli söylentilere ve dedikodulara yol açar. Baltalimanı'ndaki eski yalıya yerleşen Galip Paşa bir deniz kazasında boğularak hayatını kaybeder. Dul eşi, başka bir paşayla evlenir; ama o da Taif'e sürgün gider. Yalının sonraki sahibi, Sultan Abdülhamid'in kızkardeşiyle evlenen Damat Ferit Paşa'dır. Ferit Paşa da bilindiği gibi, Kurtuluş Savaşı'nın ardından yurtdışına kaçar. Sahiplerine şans getirmeyen yalı, Cumhuriyet sonrasında kamulaştırılarak hastaneye çevrilir. Geliyoruz Emirgan'a; bu semtteki en önemli bina, yüzyıl başında Mekke Şerifi'nin ailesine ait olan yalıdır. Yalının, 17. yüzyılda Sultan IV. Murat'ın yakın arkadaşı olan ve semte ismini veren İranlı EmirGune'nin burada yaptırdığı sarayın bir parçası olduğu söylenir. İç duvarlarında ve tavanındaki bezemelerle dikkat çeken yalı, kendine özgü çatısıyla Osmanlı sivil mimarisinin ilginç örneklerindendir. İstinye koyunda ayakta kalmış iki yalı vardır. Bunlardan biri, koyun kuzey ucunda, Recaizade Ekrem'in bir dönem ikamet ettiği yalı; diğeri'de sol kıyıdaki Deli Fuat Paşa yalısıdır. İstinye'den hemen sonra Yeniköy'e geliyoruz. Yeniköy , bugün olduğu gibi geçmişte de ülkenin kamusal hayatında öne çıkmış kişilerin yalılarının yoğunlukla bulunduğu bir semtti. Semte özgü yalıların ilki Firdevs- Nuri Baras çiftinin yalısıdır. Onun hemen yanında, balkonları, kuleleri, süslü mimarisiyle dikkat çeken Afif Paşa Yalısı bulunmaktadır. Sonra, sırasıyla Burhanettin Efendi Yalısı, Beyazcıyan Yalısı, Karatodori Yalısı ve şimdi Başbakanlığa ait olan Sait Halim Paşa Yalısı sıralanır. İskelenin hemen sağında, yüzyıl sonu yalılarının zarif örneklerinden, kavisli çizgilerin hakim olduğu Kurdoğlu Yalısı; onun ilerisinde bir başka ahşap yalıda Boğaz'ın güzel lokantalarından Aleko vardır. Eski ve yeni yalıların içiçe, yanyana durduğu sırada, Ali Rıza Paşa Yalısı, Venedik tipi Hamapulos Yalısı, Dadyanların girişi dört sütunlu yalısından sonra, Kalkavan'ın İstanbul ve Boğaz'dan çok Avrupa havalı, sivri çatılı yalısı yer alır. Tarabya'ya yaklaşırken, yolun iç tarafında, geniş bir bahçe içinde muazzam bir yalı görürüz: Huber Yalısı. Krupp fabrikalarının temsilciliğini yapan Herry Huber ve karısının zamanın sosyetesinde standartları belirler. Bir rol oynadıkları söylenir. Huber'den sonra birkaç kez el değiştiren yalı 1980 'den sonra devlet başkanı konutu olarak kullanılmaya başlandı. Tarabya koyunu dönüp Kireçburnu'na yöneldiğimizde elçilikler dizisinden İtalyan elçiliğini görüyoruz. Daha önce burada bulunan, resimlerden bildiğimiz güzel bina yanınca, yüzyıl başlarında D'Aranco bugün gördüğümüz yalıyı yaptı. Büyükdere, geçen yüzyılın sonunda çok gözde bir yerdi. Ermeni Patriğinin yazlık rezidansının, Eseyan Abraham Paşa, Azaryan Konaklarının yanısıra, Pera'da Santa Maria Draperis Kilisesinde gömülü olan Danimarka sefiri Baron Hübsch'ün yalısı da buradaydı. Bugün hayatta olmayan Vehbi Koç'un eşi Sadberk Hanım'ın adına kurulan müze de bu evlerin geç örneklerinden biridir. Boğaz'ın karşı yakasına, Beykoz'a geçerek yolculuğumuzu sürdürdüğümüzde ilk rastlayacağımız yalılar Ahmet Mithat Efendi Yalısı ve Ahçıbaşılar adıyla bilinen yalıdır. Kanlıca'ya geldiğimizde, göreceğimiz ilk güzel yalı, yakın tarihte onarılmış olan Sefir Yağcı Şefik Bey yalısıdır. Sözünü ettiğimiz diğer yalılara oranla oldukça klasik bir havası vardır. Klasik karakterin kuşku götürmez bir işareti, yalıda balkon olmayışıdır. Ortası çıkıntılıdır; buraya konulan sedirden çeşitli yönlere bakılabilir. İskeleyi geçtikten sonra küçük ama çok güzel bir yalı görürürüz. Ethem Pertel Bey yalısı diye anılan bu yalının şirin, tahta oymalı bir yerde balkonu vardır. Kanlıca'yı geçince, az ileride deniz küçük bir körfez oluşturur. Gerçekte körfez denecek kadar büyük bir girinti değildir, ama bu adla bilinir. Gene de, kıyılarındaki güzel yalılarıyla bu körfez gerçekten hoştur. Buradan Anadolu Hisarı'na kadar, klasik yalıların en güzellerini görebiliriz. İlk göreceğimiz yalı, Hekimpaşa yalısıdır. Bu yalı 18.yy'dan kalmadır. Ve Osmanlı mimarisinin o çok sevimli asimetrisini sergiler. Ancak, doğal olarak yalı şimdi çok değişmiştir. Bundan sonra, Marki Necip yalısı gelir. Bu kesimdeki yalıların en ilginci Amcazade Yalısın'dan geriye kalandır ki; bu da çok daha büyük bir kompleksin yanlızca divanhanesidir. Bu yalı kentteki en eski Osmanlı Evi olarak bilinir. Yapım tarihi 1699'dur. Tavan hayli yüksek olmasına rağmen pencereleri alçaktır. Tavan'da, duvarlar'da son derece güzel kalem işi ile kaplıdır. Amcazade geçtikten sonra göreceğimiz Zarif Mustafa Paşa yalısın'da 18.yy.'da yapılmıştır. Daha sonra, ikinci katın ortasında sütunlu bir balkonu olan Bahriyeli Sedat Bey yalısı; iskelenin sağında Manastırlı İsmail Hakkı Bey ve Köseleciler Yalıları görünür. Küçüksu ile Kandilli burnu arasında da önemli ve ilginç yalılar vardır. Bunlardan ilki, Boğaziçindeki en geniş cepheli yalı olan Kıbrıslı Yalısı'dır. Yalı'nın cephesi 60 metre'yi aşkındır. Bina'nın içinde, birçok başka salonun yanısıra, ortasında çeşme olan büyük bir balo salonu vardır. Ahşap sütunlu yalının resimlerle bezeli, kubbeli tavanı görülmeye değerdir. Kandilli'den Vaniköy'e ilerlerken, sırasıyla Abud ve Server paşa Yalılarına rastlarız. Kont Ostrogog'un Yalısı olarak da bilinen Server Paşa Yalısı'nın taş zemin katında bir de kayıkhanesi vardır. Restore edilmiş Hadi Seni Yalısı'nı ve ardından gelen ve hayli büyük bir yalı olan Edip Efendi Yalısı'nı geçtikten sonra Vaniköy başlar.. Vaniköy, bazıları hayli güzel olan yalıların sahil şeridini süslediği, Boğaz'ın oldukça aristokratik bir bölgesidir. Recaizade'nin çocukluğunu geçirdiği, sonradan fabrika olan, ama yakın zamanda restore edilerek yeniden konut haline getirilen yalı'nın hemen yanında Kadınefendi Yalısı, ardından Fazıl Bey ve Nazif Paşa yalıları sıralanır. Çengelköy'de, iki yalı dışındaki yapılar genellikle mütevazidir. Bu iki yalıdan iskeleye yakın olanı Abdullah Ağa Yalısı; öteki ise, belki bütün Boğaziçin'de estetik bakımdan görülmeye değer en güzel geleneksel yalı olan Sadullah Paşa yalısıdır. Yalı'nın iç dekorasyonunda aynı derecede güzeldir. Çengelköy'ün diğer yalıları, iskelenin hemen kuzeyinde sıralanan Server Bey, Noyel Eram, Baha Bey ve Muazzez Hanım Yalıları'dır. Beylerbeyinde sözü edilecek iki yalı Turizm Bakanlığı tarafından restore edilen Devreli İsmail Paşa Yalısı ve bir zamanlar Fahrettin Kerim'in sahibi olduğu yalıdır. Boğaziçi'nin iki yakasında yaptığımız yolculuğun son durağı Kuzguncuk'ta ki en dikkat çekici yapı ise, ihtişamlı görünümü ile Fethi Paşa Yalısı'dır. Kaynak SKYLIFE Eylül 1997 Murat Belge